Als je graag mensen ziet kan je een goede vrijwilliger zijn

Dat Sonia Tondeleir (68) geen ‘zittend gat’ heeft, blijkt hier duidelijk. Twee nachten is ze vrijwilliger-oppasser bij 3 jongvolwassenen met een licht mentale beperking. Daarnaast gaat ze een namiddag wandelen met een oudere dame en ‘s nachts slaapt ze bij haar in. Op woensdag- en vrijdagnamiddag is ze dagoppas bij een mevrouw die Parkinson heeft en op donderdag gaat ze helpen bij haar 94-jarige mama die nog zelfstandig thuis woont.

Sonia is geen onbekende bij i-mens. Na een carrière als i-mens zorgkundige ging ze na haar pensionering aan de slag als vrijwilliger.

We voeren toffe gesprekken

Sonia, vrijwillige oppas

“Ik heb mijn werk altijd zeer graag gedaan. Ik wou actief blijven en heb mij daarom ingeschreven als vrijwilliger bij i-mens. Kort na mijn aanmelding kwam ik bij een jong gezin terecht met drie dochters tussen 19 en 14 jaar die een licht mentale beperking hebben. Het zijn echte lieve schatten van meisjes. Ik vind het heel erg fijn om met hen om te gaan en we voeren toffe gesprekken.”

Sonia haalt de meisjes op maandagavond - na school - op van het station, ze eten samen en slaapt maandagnacht bij hen in. Op dinsdagochtend staan ze om 6u op, ontbijten ze en brengt Sonia hen terug naar het station. Hetzelfde scenario herhaalt zich tot de woensdagmorgen. Op woensdagmiddag worden ze door hun papa afgehaald van het station. Haar inzet voor dit gezin zorgt er voor dat de mama van de meisjes de broodnodige energie kan opladen om de zorg op te nemen voor haar kinderen. (lees ook de blog 'Even op adem komen? Sandra vond de oplossing')

Omdat je een fantastisch mens bent

“Het zijn typische tienermeisjes. Hun smartphone is nooit ver weg en ze zitten veel op hun kamer. Ik ben er eigenlijk alleen maar om toezicht te houden. Ze zijn zeer zelfstandig opgevoed, maar mocht er zich iets voordoen in de avond of nacht, zouden ze panikeren. Bij onverwachte situaties zijn ze nog niet zelfstandig genoeg. Ik vind het superleuk om er te gaan en het klikt heel goed.”

Ik ben blij dat ik dit kan doen

Sonia

“Ik denk dat ze me graag hebben”, lacht Sonia. “Onlangs stond er een mandje met koekjes voor me klaar met een briefje er bij waarop stond ‘omdat je een fantastisch mens bent’. Ik ben bij dat ik dit kan doen.”

“Mijn werk was mijn passie, maar als je graag mensen ziet kan je een goede vrijwilliger zijn. Ik doe niets waar ik mij niet goed bij voel.” Dit is een belangrijke levenswijsheid die kan tellen.

Lijkt vrijwilligerswerk iets voor jou?

Maak mee het verschil met onze meer dan 2200 vrijwilligers voor mensen die zorg nodig hebben.

Vrijwilliger worden

Aanvullende diensten

Ook interessant