Wereld Diabetesdag: Cathy is poetshulp en heeft een dochter met diabetes type 1
Cathy combineert haar job bij i-mens met de zorg voor dochter Ella, die diabetes type 1 heeft. Toen Cathy’s dochter Ella op 8-jarige leeftijd diabetes type 1 kreeg, veranderde hun leven in één klap. “We zijn 2 jaar geleden op een sneltrein gesprongen en we geraken er niet meer af,” vertelt Cathy. Vandaag combineert ze de zorg voor Ella met haar fulltime job als poetshulp bij i-mens. “Dat is soms zoeken, maar dankzij veel begrip van mijn klanten, mijn planner en i-mens lukt dat allemaal.”
De diagnose: "Ik voelde dat er iets mis was"
“Ella dronk enorm veel, soms 5 liter per dag en had daarna nog dorst”, vertelt Cathy. “Ze begon ook te bedplassen en was heel prikkelbaar, tot ze een stevige maaltijd gegeten had. Dat was allemaal niet normaal.” Toen Cathy met die klachten naar de huisarts ging, werd dat eerst weggewuifd. “Maar ik bleef aandringen. Ik had zelf al veel opgezocht en wist dat er iets mis was. Ik vroeg toen om haar bloed eens te laten onderzoeken en dan ging het snel. In het ziekehuis kwam de diagnose: diabetes type 1.” Hoewel het een harde klap was, was Cathy ook trots. “Ik had al veel opgezocht en herkende de symptomen. Ze zeiden dat het slecht afgelopen kon zijn als we er niet zo snel bij waren geweest, maar je wereld stort natuurlijk nog steeds in.”
Cathy kan rekenen op steun van i-mens
De diagnose kwam tegelijkertijd met de zoektocht naar een job voor Cathy. De ziekte van haar dochter speelde een grote rol in het vinden van de juiste job. “Ik wou iets vinden waarbij ik snel kon reageren als er iets was met Ella, ik moest dus ook in mijn eigen gemeente Berlare blijven.” Bij i-mens vond ze wat ze zocht: “Mijn planner Wendy heeft hemel en aarde verzet om ervoor te zorgen dat al mijn klanten in Berlare wonen. Dat maakt een wereld van verschil. Als er iets zou gebeuren, ben ik binnen vijf minuten op school.”
Ook haar klanten weten van de situatie. “Ik zeg altijd: ‘Ik heb mijn privé-gsm mee, maar als het alarm gaat, is dat voor mijn dochter.’ Iedereen reageert heel begripvol. Ze vragen er ook echt naar. Dat doet deugd.”
We zijn 2 jaar geleden op een sneltrein gesprongen en we geraken er niet meer af.
Een constante zorg
De eerste maanden na de diagnose waren zwaar. “Ella had panische angst voor prikjes en spuitjes, en dat is natuurlijk lastig als je vijf keer per dag moet spuiten,” vertelt Cathy. “We hebben veel hulp gezocht bij de psycholoog, zowel voor haar als voor ons.” Na een half jaar kon Ella overschakelen op een insulinepomp. “Dat was een grote stap vooruit. Ze draagt nu een infuusje in haar buik dat we om de 2 dagen vervangen. Via een app kunnen we haar suikerwaarden volgen. Dat geeft wat meer rust, al blijft het een constante gedachte.”
Een keer liep het mis toen de sensor niet meer werkte. “We kregen geen gegevens meer binnen. Gelukkig kon mijn mama Ella van school halen en brengen, zodat ik ter plekke de sensor kon vervangen. Ik heb nog nooit écht mijn werk moeten verlaten, maar ik weet dat het zou mogen. Iedereen bij i-mens begrijpt dat volledig.”
Waarom Wereld Diabetesdag belangrijk is
Cathy is trots op hoe ze alles combineert, maar vooral op haar dochter. “Ze doet het zo goed, ondanks alles. En ik ben dankbaar dat ik bij i-mens kan werken op een manier die past bij ons leven, al is het zeer pittig met momenten.”
Op Wereld Diabetes Dag (14 november) wil Cathy vooral bewustzijn creëren. “Veel mensen weten niet dat er een groot verschil is tussen diabetes type 1 en type 2. Bij type 1 maakt het lichaam helemaal geen insuline meer aan – Ella heeft dus net suiker nodig om in balans te blijven. Mensen denken soms dat het om ‘te veel snoepen’ gaat of maken suikervrije dingen voor haar, maar dat haalt dus niks uit. Ik ben blij dat er aandacht komt voor dat verschil.”
