Wereld Prematurendag: Jules werd te vroeg geboren

Jules werd bijna 7 weken te vroeg geboren. Voor mama Julie (25) en papa Loeka (25) begon daarmee een intense rollercoaster. Ter gelegenheid van Wereld Prematurendag (17 november) vertelt Julie over de eerste weken met hun zoontje en over de steun die ze kregen van hun vroedvrouw Floor.

Een (te) vroege start

Jules was eigenlijk uitgerekend voor 29 mei. “Mijn placenta lag vooraan, dus ik voelde hem heel weinig bewegen. Alles verliep goed tot ik het gevoel kreeg dat er iets niet klopte,” vertelt Julie. “Op 30 weken kreeg ik te horen dat mijn baarmoederhals al verkort was en kreeg ik medicatie voor Jules zijn longen. Ik heb het nog 2 weken getrokken met platte rust, maar uiteindelijk zijn we op vrijdag 11 april toch op de spoed beland en mochten we niet meer naar huis. Er zijn toen wel wat tranen gevloeid, ja."

Na 3 lange dagen in het ziekenhuis kwam Jules op dinsdagochtend om 7.47 uur ter wereld. “Het is allemaal heel snel gegaan, té snel, ook voor hem. Hij lag nog geen vijf minuten bij mij en werd al weggehaald”, vertelt Julie.

Kraamtijd op neonatale

Jules verbleef 2 weken op de neonatale afdeling. “We wisten dat het veel erger kon, maar op dat moment is het moeilijk om te relativeren. Ik mocht op de materniteit blijven slapen, maar dat was mentaal zwaar. Je hoort overal baby’tjes huilen, terwijl jouw bedje leeg is.”

“We hadden pas echt het gevoel dat we mama en papa waren toen we thuis waren,” zegt Julie met een glimlach. “Gewoon die kleine dingen: zonder draadjes kunnen rondstappen, met hem in de zetel kunnen zitten en niet in een ziekenhuisstoel, familiebezoek … dat voelde zó bijzonder.”

We wisten dat het veel erger kon, maar op dat moment is het moeilijk om te relativeren. Je hoort overal baby’tjes huilen, terwijl jouw bedje leeg is.

Julie (25), mama van Jules

De steun van vroedvrouw Floor

Na de thuiskomst kregen Julie en Loeka hulp van vroedvrouw Floor van i-mens. Het ziekenhuis had aangeraden om zijn gewicht op te volgen, en ik ben heel blij dat we dat Floor hadden", geeft Julie toe. Floor kwam langs om te wegen, te meten, vragen te beantwoorden en Julie en Loeka gerust te stellen. “Het deed me vooral deugd hoe ze Jules niet vergeleek met andere baby’s. Ze keek ook niet alleen om naar hem, maar ook naar ons als ouder. Ze gaf ons bevestiging en zei vaak: "jullie doen dat goed". Dat had ik wel nodig op sommige momenten. Bijvoorbeeld toen Jules een operatie nodig had aan zijn liezen. Zij legde dat in gewone ‘minder technische’ taal uit. "Ze zijn dat wel gewoon", zei ze. En dan voel je dat het wel goed komt.”

Sterker dan je denkt

Vandaag gaat het goed met Jules. Hij is een vrolijke, nieuwsgierige baby en Julie kijkt met dankbaarheid terug op de weg die ze aflegden. “Je voelt je vaak machteloos, maar als ik 1 tip mag geven is het dat je als ouder echt wel mag durven zeggen wat je voelt of denkt. Je bent omringd door professionals, maar je mening doet ertoe. En die prematuurtjes … die zijn sterker dan je denkt.”