Werken met MS: het verhaal van verzorgende Suzy
Suzy Compernol is al 18 jaar verzorgende, vroeger bij Solidariteit voor het Gezin en vandaag bij i-mens. Ze doet haar job met hart en ziel, elke dag opnieuw. Maar in 2011 kreeg haar leven een onverwachte wending: de diagnose multiple sclerose (MS) veranderde alles. Toch bleef Suzy verder zorgen.
“Ik dacht: nu beland ik in een rolstoel”
Na een hobbelig beroepsparcours werd Suzy verzorgende. “Ik was zwanger toen de kippenslachterij waar ik werkte failliet ging. Via VDAB heb ik de opleiding tot verzorgende gevolgd. Geen makkelijke combinatie met een baby van acht maanden, maar ik ben nog steeds blij dat ik het gedaan heb.”
In het voorjaar van 2011 kreeg Suzy tijdens het werk pijn in haar rug. “Ik probeerde mijn rug nog een beetje te sparen, maar het werd steeds erger. Ik had een extreem houterige rug en een verdoofd gevoel in mijn benen. Tegen zaterdag kon ik nauwelijks nog stappen.” De diagnose in het ziekenhuis luidde eerst ‘hernia’, maar dat bleek fout. Er volgden 10 lange dagen van onderzoeken en scans, tot het verdict viel: MS.
“De diagnose was een slag in mijn gezicht. Mijn eerste gedachte? Ik ga in een rolstoel belanden. Mijn zoontje was pas zes jaar, je wereld stort echt even in.”
Zorgen zit in mij. Als mijn klanten gelukkig zijn, ben ik ook gelukkig
Terug naar wat ze graag doet
Na elf maanden ging Suzy opnieuw aan de slag. “Ik werkte vroeger 30 uur, maar dat lukte niet meer. De arbeidsgeneesheer stelde 15 uur voor, maar ik wilde zelf meer. Uiteindelijk kwamen we uit op 20 uur. Dat bleek haalbaar.”
De balans tussen zorgen voor anderen en voor zichzelf blijft moeilijk. “Mijn lichaam dwingt me soms tot rust. Maar meestal luister ik pas als het te laat is. Suzy herkent de valkuil: zichzelf op de laatste plaats zetten. “Ik zeg tegen anderen dat ze goed voor zichzelf moeten zorgen, maar vergeet het soms zelf.”
Ondanks alles blijft Suzy enorm gepassioneerd door haar werk: “Zorgen zit in mij”. De dankbaarheid van haar klanten is een grote drijfveer. “Ik voel me nuttig. Zij gelukkig, ik gelukkig.”
De kracht van de juiste hulp
Suzy benadrukt het belang van een goed netwerk bij een diagnose. Zijzelf kon rekenen op de hulp van (schoon)familie en vrienden bij haar dagelijkse taken, zoals de zorg voor haar zoontje of het huishouden. Niet iedereen heeft die steun.
“Daarom zijn verzorgenden zo belangrijk. Ze kunnen een luisterend oor bieden, praktische hulp geven, en gewoon aanwezig zijn. Voor de patiënt én het gezin.” Ze zou anderen zeker aanraden om hulp in te schakelen als dat nodig is. “Je hoeft het niet alleen te doen.”
Twijfel niet om hulp in te schakelen als je daar nood aan hebt. Je hoeft het niet alleen te doen.
Onzichtbaar, maar echt
Suzy dacht in eerste instantie dat ze in een rolstoel zou belanden – een beeld dat veel mensen nog steeds automatisch koppelen aan MS. Maar de ziekte is vaak juist onzichtbaar voor de buitenwereld, zoals bij Suzy het geval is. En precies daardoor ontbreekt het soms aan begrip voor mensen die ermee leven. “Je hoort dan: ‘je ziet er toch goed uit’. Maar dat betekent natuurlijk niet dat ik me ook zo voel. De vermoeidheid, spasmen, pijn, tintelingen en gevoelsstoornissen zijn onzichtbaar.”
Toch blijft Suzy positief. Ze is dankbaar dat ze kan doen wat ze graag doet: zorgen. “Elke dag opnieuw ben ik blij dat ik kan blijven werken. Ondanks de MS. Omdat het meer is dan een job – het is wie ik ben.”
Elke dag opnieuw ben ik blij dat ik kan blijven werken. Ondanks de MS. Omdat het meer is dan een job – het is wie ik ben.
Wil jij ook verzorgende worden?
Heeft het verhaal van Suzy je geïnspireerd om ook de stap te zetten naar een job als verzorgende? Ontdek alle vacatures op onze jobsite.