Ik voel wat jij niet ziet
Door Heleen Couvreur
Dit jaar vlamt De Warmste Week voor mensen die onzichtbaar ziek zijn. Buiten is het koud. Maar wanneer ik aankom bij verzorgende Lien*, is de warmte oprecht voelbaar. Lien heeft een bipolaire stoornis. Onzichtbaar langs de buitenkant, soms hard afzien diep vanbinnen. De moeilijke momenten verwerkt ze thuis, uit het zicht van klanten en collega’s.
16 jaar geleden kreeg Lien de diagnose: bipolaire stoornis. Een opluchting zo bleek. “Na zoveel jaar wist ik eindelijk wat er aan de hand was. De laatste jaren voel ik me gelukkig beter”, vertelt ze. “Toch moet ik voorzichtig zijn met stresssituaties of bij ingrijpende gebeurtenissen in mijn omgeving. Het zijn beide triggers die stemmingswisselingen uitlokken.”
Zelfzorg, voldoende slaap en een vaste dagstructuur helpen Lien om haar psychische kwetsbaarheid de baas te kunnen. De steun van haar man is daarbij onmisbaar.
Ik moet iets vertellen
Lien: "Tijdens een teamvergadering heb ik mijn collega’s verteld over mijn stoornis. Bij hen ben ik er heel open over en kan ik rekenen op begrip. Het verklaart ook vaak mijn afwezigheid, wat voor een klant soms moeilijker te begrijpen of uit te leggen is. Bij de teamcoach en teamplanner vind ik dan weer een belangrijk luisterend oor."
Kom ermee naar buiten wanneer het voor jou veilig voelt
"Maar ook mijn collega's verzorgenden maken soms het verschil. Zo is er een collega met wie ik een vaste post heb. Zij bereidt alvast een boodschappenlijstje voor voor mijn komst. Dat is een kleine gebaar, maar het helpt om de dag vlot te starten wanneer er boodschappen gedaan én gekookt moet worden voor 2 dagen. Dat neemt al wat druk weg.”
Ook wanneer het moeilijk is
Op mindere dagen gaat Lien ook werken. Voor haar klanten, maar ook voor zichzelf. Lien: “Gelukkig ben ik van nature een opgewekt persoon. Wanneer ik een hypomanie heb (tijdens een hypomanie heb je meer energie en ben je heel productief), kom ik mijn dag gemakkelijk door. Het is bij thuiskomst of in het weekend dat ik de weerslag krijg. Tegelijk zorgt de dankbaarheid en het geluk van de klanten, die paar uur per week dat ik er soms maar ben, voor zoveel voldoening.”
Onzichtbaar ziek zijn: wat je niet ziet, is er niet
Alsof het soms nog niet zwaar genoeg is, zijn er ook nog de vooroordelen wanneer je onzichtbaar ziek bent. Want wat je niet ziet, is er volgens velen niet. En soms komen die vooroordelen van heel dichtbij. Lien: “In mijn nabije omgeving heb ik te maken gehad met onbegrip. Ik was thuis in ziekteverlof wanneer ik op een avond onder de mensen kwam om te ontspannen. Al snel volgde de reactie:
Ze kan niet werken, maar op stap gaan kan ze wel.
En laat nu net begrip zo belangrijk zijn wanneer je onzichtbaar ziek bent...
Dankjewel aan Lien voor deze oprechte getuigenis.
*Om privacyredenen werd de naam van de collega gewijzigd.