Hoe beeldzorg Pascals eenzaamheid doorbreekt

Pascal Belpaeme (60) woont alleen in Oostende. Hij werd geboren met achondroplasie, een vorm van dwerggroei, en kampt daarnaast onder andere met een verdikte hartspier en epilepsie. Daardoor is zelfstandig wonen niet vanzelfsprekend en krijgt hij gezinszorg van i-mens. Sinds het overlijden van zijn moeder kreeg hij vaker te maken met eenzaamheid. Dankzij beeldzorg videobelt hij nu wekelijks met verzorgende Keke. "Ik kan die gesprekken met Keke echt niet meer missen. Ik kijk er iedere week naar uit”, zegt Pascal.

Middel tegen eenzaamheid 

Voor mensen die alleen wonen kan beeldzorg een belangrijke rol spelen in het doorbreken van eenzaamheid. Dat herkent Pascal onmiddellijk: “Na de dood van mijn moeder was er een periode waarin ik bijna alleen contact had met de mensen van i-mens", vertelt hij. “Dan betekenen die gesprekken ontzettend veel", vertelt hij. "Keke heeft trouwens mijn moeder nog gekend”, zegt Pascal. “Mijn moeder riep me vaak en zei ‘Pascal, daar is dat madammetje van dat tv’tje weer’”, lacht hij.

 

Naast een luisterend oor, ook geruststelling

Pascal geeft aan dat hij zo goed als alles met Keke kan bespreken. “In het begin praatten we vooral over i-mens en de collega’s van Keke, maar ondertussen praten we over alles”, zegt Pascal. “Keke praat soms over haar plantjes, ik over mijn doktersafspraken … Ik kan echt alles kwijt", geeft hij toe. 

Beeldzorg biedt niet alleen sociaal contact, maar kan ook een extra houvast zijn wanneer er iets gebeurt. Zo kreeg Pascal ooit midden in de nacht te maken met waterschade in zijn appartement. "Via de tablet kon ik contact opnemen met de nooddienst. Ze hebben mij toen verder geholpen. Dat gaf mij een gerust gevoel.”

Ik kan die gesprekken met Keke echt niet meer missen