Even op adem komen? Sandra vond de oplossing

Door Els Van de Bourry

Een echtscheiding, kanker overwinnen, mee instaan voor de zorg van 2 pluszonen (13 en 9) en 3 dochters (19, 17, 14) met een licht mentale beperking … Een mens kan van minder crashen. Maar Sandra (48) zocht oplossingen, vond ze en kwam overeind met een ‘handje hulp’. Vandaag staat ze er opnieuw, met een veerkracht en enthousiasme, mede dankzij de hulp van vrijwilliger Sonia.

“Mijn dochters hebben het fragiele X-syndroom, een erfelijke aandoening, waardoor ze een licht mentale beperking hebben. Het zijn fantastische meiden. Ik probeer hen zo zelfstandig mogelijk te maken, maar de zorg blijft.”

Sandra hanteert met de papa van de meisjes een 2-dagen-om-en-om co-ouderschap: 2 dagen bij mama, 2 dagen bij papa.

Een paar jaar geleden kreeg Sandra kanker

“Ik werkte voltijds als verpleegkundige tot ik ziek werd. De kanker, de echtscheiding, de druk van de zorg voor mijn kinderen; het werd mij allemaal te veel. Ik ging helemaal onderdoor. Daarom heb ik de hulp ingeroepen van de thuisbegeleidingsdienst. Zij helpen mij met de berg paperassen die je moet verzetten om alle administratie voor de meisjes op orde te krijgen. Samen waren we ook op zoek naar een oplossing om de (zorg)druk van mijn schouders wat te verlichten.”

Sandra heeft met haar huidige echtgenoot een huisje in de Ardennen gekocht. Met als doel om daar wat op adem te komen. “Maar we gingen er niet naar toe, want om de 2 dagen kwamen de meisjes naar huis, en ik kon hen niet alleen laten. Tot ik het idee kreeg om de hulp in te roepen van een oppasser. Via de sociale dienst van mijn ziekenfonds kwam ik in contact met i-mens.”

De perfecte koppeling

Bij i-mens hadden ze net Sonia over de vloer gekregen die zich aangemeld had als vrijwillige oppas. De perfecte koppeling was snel gevonden. Na het kennismakingsgesprek ging Sonia aan de slag in het gezin.

Eén weekje per maand trekken Sandra en haar man naar hun huisje in de Ardennen. Sonia slaapt dan 2 nachten in bij de meisjes, zorgt voor het eten, brengt en haalt ze van en naar het station. (lees ook het blogverhaal ‘Als je graag mensen ziet kan je een goede vrijwilliger zijn’).

“In het begin had ik het moeilijk om de zorg voor mijn kinderen uit handen te geven, om die zorg helemaal los te laten, want ondanks hun jongvolwassenheid hebben ze blijvende aandacht nodig. Maar snel merkten we wat een cadeau Sonia is. We zeggen het haar wellicht niet genoeg, ze doet het zó goed. De meisjes zijn zot van haar. Ik ben haar zo dankbaar. En daarnaast, niet onbelangrijk, is deze vorm van hulp voor ons betaalbaar.”

Sandra werkt ondertussen terug halftijds. “Door de schitterende hulp van Sonia kan ik mijn grenzen verleggen. Na mijn week vakantie in de Ardennen kan ik telkens opnieuw alle stress aan”, lacht Sandra. “Omdat het met mij beter gaat, kan ik er beter voor anderen zijn.”

Vrijwilliger worden bij i-mens?

Maak mee het verschil met onze meer dan 2200 vrijwilligers voor mensen die zorg nodig hebben.

Vrijwilliger worden

Aanvullende diensten

Ook interessant